„Najbardziej doskwiera mi wstyd.”

„Pawełek zaczął sprzedawać swoje zabawki, żebym miała za co kupić leki dla taty” – opowiada żona pana Piotra, który w wieku 33 lat przeszedł ciężki udar. Rodzina na osobę ma 286 zł na cały miesiąc. Pani Mariola wybiera, który z synów pierwszy dostanie kurtkę na zimę.

Pan Piotr i jego rodzina

„Po śmierci mamy śpię w jej łóżku. A ja przecież nie umiem czytać ani pisać i nie mam żadnych talentów. Ale lubię spacerować. Fajnie jakbym miał tam radio na baterie i żyrandol.” Pan Wacław mieszka samotnie w nieprzystosowanym mieszkaniu bez pralki i lodówki.

Pan Wacław

„Kiedy matka patrzy na swoje dziecko, wie, że jest ono bezcenne. Nigdy nie myślałam, że w naszym przypadku będzie to jednak policzalne. Tu jest 66 zł, wszystko co mam na dziś. Dlaczego muszę wybierać, które z moich dzieci ma żyć?”

Pani Ewa, 40 lat

„Mieszkam w komórce, która była kiedyś schowkiem na miotły. Jest przynajmniej ciepło, bo obok idzie pion grzewczy. Teraz mówię wprost, zrobię coś za jedzenie i ludzie chętniej mi zlecają.”

Pan Stefan

Trzydzieści cykli – właśnie tyle wytrzymuje specjalistyczny kombinezon pięcioletniego Henia. A potem znów trzeba wybierać – kupić ochronne ubranie, specjalistyczne leki czy jedzenie zgodne z dietą?

Henio i jego rodzice

Jeden pokój, łóżko z palet, pościel z kontenera na odzież używaną, dwa garnki i miska zamiast łazienki. – Perfum i dezodorant – dorzuca nieśmiało. Mówi, że nie chce zapachu biedy zabierać ze sobą do szpitala.

Pan Maciej

„5 procent szans na przeżycie” – taką diagnozę usłyszała pani Patrycja, gdy jej mąż uległ poważnemu wypadkowi w pracy. Pan Arek jest sparaliżowany od pasa w dół. Jak sam twierdzi: „za swoje zdrowie płaci głodem synów”.

Pani Patrycja i Pan Arek

„Nigdy bym nie pomyślała, że moje życie będzie kiedyś warte trzy kilo marchewki. Tyle mam na jeden dzień z ciężko chorą od urodzenia córką – 10 złotych i 47 groszy! To wszystko z zasiłku.”

Pani Grażyna, mama Kasi