Starsza kobieta przy stole

„Najbardziej doskwiera mi wstyd.”

Serce, tarczyca, stawy, zaćma, nerki, zapalenie skóry, nietrzymanie moczu.

Jedna, biedna kobieta i siedem chorób. Każda woła o swoje.
A jej po uiszczeniu opłat zostaje niecałe 9 zł dziennie na życie.

Jak przetrwać? Tabletki dzieli nożem na ćwiartki, a żeby nie zamarznąć, chodzi w ubraniach, które zostały po zmarłym mężu i synu.

Pani Brygida, 79 lat.

Pomagaj ze Szlachetną Paczką
Rodzinom w potrzebie.

Wpłacam, by pomóc

To jedna z historii tysięcy Rodzin, które otrzymują pomoc w ramach Szlachetnej Paczki.

Niemal 2 mln Polaków żyje w skrajnym ubóstwie.

Ich marzenia są proste:
nie być głodnym, żeby było ciepło, zimowa kurtka dla dziecka.
Dla nas to rzeczy w zasięgu ręki, dla nich pomoc nie do zastąpienia.

To może być pomoc od Ciebie.

Dziecko leży na łóżku, obok dorosła osoba

Bieda w Polsceliczby, obok których ciężko przejść obojętnie

  • 364 tys.

    dzieci w Polsce jest zagrożonych biedą.

  • 1,1 mln

    osób nie stać na zapewnienie ciepła w domu.

  • 7%

    domów z osobą z orzeczeniem o niepełnosprawności jest zagrożonych ubóstwem.

  • 433,1 tys.

    osób pobierało tzw. emeryturę głodową.

Zdjęcie z działań Szlachetnej Paczki

Dla Rodziny otrzymanie
Szlachetnej Paczki to coś więcej
niż pomoc materialna.
To ulga, nadzieja i poczucie,
że ktoś o niej pamięta.

19 955

Rodzin otrzymało w 2025 roku pomoc Darczyńców i Darczyńczyń Szlachetnej Paczki o łącznej wartości 84 120 914 zł. Dzięki Paczce połączyło się 719 010 osób.Potrzebujących w całej Polsce jest jednak znacznie więcej.

Wolontariuszki w czapkach Mikołaja i starsza kobieta w chustce

Dzięki Twojemu wsparciu możemy dotrzeć do kolejnych miejsc i ludzi w potrzebie.

Więcej historii Rodzin ze Szlachetnej Paczki (Raport o biedzie 2025)

Pawełek zaczął sprzedawać swoje zabawki, żebym miała za co kupić leki dla taty – opowiada żona pana Piotra, który w wieku 33 lat przeszedł ciężki udar. ZUS obniżył mu stopień niepełnosprawności i odebrał zasiłek pielęgnacyjny, a sezonowa praca pani Marioli się skończyła. Na osobę przypada 286 zł miesięcznie. Pani Mariola wybiera, który z synów pierwszy dostanie kurtkę na zimę.

Pan Piotr i jego rodzina

Po śmierci mamy śpię w jej łóżku. A ja przecież nie umiem czytać ani pisać i nie mam żadnych talentów. (…) Fajnie jakbym miał tam radio na baterie i żyrandol. Pan Wacław ma niepełnosprawność intelektualną i 383 zł 29 gr miesięcznie. Mieszka sam w nieprzystosowanym mieszkaniu bez pralki i lodówki. Siostra, która sama ma bardzo chore dzieci, nie zawsze może mu pomóc.

Pan Wacław

Kiedy matka patrzy na swoje dziecko, wie, że jest ono bezcenne. (…) Tu jest 66 zł, wszystko co mam na dziś. Pani Ewa sama wychowuje troje dzieci. Dlaczego muszę wybierać, które z moich dzieci ma żyć? Jej syn Staś jest ciężko chory i bez ogromnych środków na leczenie umrze. Rodzina mieszka w jednym pokoju, w którym przy stole stoją trzy łóżka.

Pani Ewa, 40 lat

Mieszkam w komórce, która była kiedyś schowkiem na miotły. Jest przynajmniej ciepło, bo obok idzie pion grzewczy. Teraz mówię wprost, zrobię coś za jedzenie i ludzie chętniej mi zlecają. Pan Stefan śpi na starym fotelu. Za nocleg i jedzenie grabi liście, odśnieża i pomaga starszej sąsiadce, a zakupy robi „na zeszyt” i odpracowuje dług. Prosił o małą lodówkę, koc i kapcie.

Pan Stefan

Trzydzieści cykli – właśnie tyle wytrzymuje specjalistyczny kombinezon pięcioletniego Henia. A potem znów trzeba wybierać – kupić ochronne ubranie, specjalistyczne leki czy jedzenie zgodne z dietą? Henio ma liczne alergie: wziewne, pokarmowe i kontaktowe, a w ostrych przypadkach trafia do szpitala oddalonego o setki kilometrów. Tata pracuje w tartaku na trzy zmiany i dorabia na czarno, mama gotuje na zapas, żeby oszczędzać.

Henio i jego rodzice

Jeden pokój, łóżko z palet, pościel z kontenera na odzież używaną, dwa garnki i miska zamiast łazienki. – Perfum i dezodorant – dorzuca nieśmiało. Mówi, że nie chce zapachu biedy zabierać ze sobą do szpitala. Pan Maciej jest przewlekle chory na płuca i ma tylko rentę 1400 zł. Za zaległości odcięto mu gaz, a na ponowne założenie licznika potrzebował 150 zł, których nie miał.

Pan Maciej

5 procent szans na przeżycie – taką diagnozę usłyszała pani Patrycja, gdy jej mąż uległ poważnemu wypadkowi w pracy. Pan Arek jest sparaliżowany od pasa w dół i porusza się na wózku. Pani Patrycja dorabia w kilku miejscach i utrzymuje rodzinę, a on prowadzi dom i opiekuje się synami. Czasem w lodówce są tylko jego leki. Jak sam twierdzi: za swoje zdrowie płaci głodem synów.

Pani Patrycja i Pan Arek

Nigdy bym nie pomyślała, że moje życie będzie kiedyś warte trzy kilo marchewki. Tyle mam na jeden dzień z ciężko chorą od urodzenia córką – 10 złotych i 47 groszy! To wszystko z zasiłku. Pani Grażyna jest wdową i sama opiekuje się Kasią. Pyta, czy ma kupić jedzenie, czy leki. Rodzina potrzebowała też środki czystości, pościel, ciepłe ubrania na zimę i kogoś do rozmowy.

Pani Grażyna, mama Kasi

Wpłacam, by pomóc
Wpłacam, by pomóc